Perspectief: Allez-hôp, naar buiten!

Dan denk je dat je nu goed voorbereid bent.
Dus ik kom aan op de ISK, pak een kopje Espreschoc, kom het lokaal binnen, ga zitten. Het was de les van RD. De bel gaat, de deur gaat open, en opeens stromen er allemaal leerlingen van RU binnen. Wat ze hier doen? O ja, roosterwijzigingen. Annemieke keek me met een grote grijns aan; 'je denkt toch niet dat ik je rooster ben, of wel?'

Nou, ach, geeft niet. Laat me even mijn kopje cafeïne opdrinken, en het lukt me wel!

Anouk zou eerst nog even wat vertellen over haar reis naar Rome. Het werd een semi-kunsteducatieve, semi-ervaringsgerichte presentatie met eigengemaakte foto's en een heus filmpje over hoe het Amphitheatrum Flavium gebouwd is. Nadat haar deel over was, pakte ik gauw nog even twee punten mee. Hoe "als het colosseum overeind blijft, blijft Rome overeind. Als Rome valt, dan valt de wereld" ook in deze tijd geplaatst kon worden aan de hand van de Economische crisis. En ook hoe het Amfitheater eigenlijk hetzelfde is als een televisie. Het fijne aan RU is, dat ze verstandig en leergierig zijn. Ik merkte dat het hen boeide. De leerlingen gingen er openlijk in mee en stelden vragen waar nodig.

Ik had de vorige les geleerd dat het niet verstandig is om zelf de papieren uit te delen, omdat ze dan onrustig worden. Daarom liet ik het nu door hunzelf uitdelen. Dit voelde goed.

Op het bord tekende ik weer de horizon met een kubusvormig figuur in eenpuntsperspectief. Daarna zette ik een stip op het bord, om het tweede verdwijnpunt te tekenen. Één leerling, overmoedig, wilde het wel weer kloppend maken. Dit lukte hem niet. De tweede leerling deed het wel goed. Ze haalden hun kennis op. Ik tekende de kubus goed, en liet weer een leerling naar voren komen, deze keer om er een mens neer te zetten. Dat was om te kijken of ze zich nog herinnerde dat de horizon op ooghoogte is. Gelukkig wist een andere leerlinge het wel.

Evenals de vorige les, liet ik ze alles meetekenen. Mijn doel is hiermee dat ze een houvast hebben om te gebruiken als ze het niet meer goed weten.

Ik ging naar het perspectief van dieren. Ik probeerde hun uit te leggen waar het perspectief van een kikker zou zijn  en dat van een vogel. En ook waarom dat verschilt van die van een mens. Dat vonden ze dan weer lastig. Improviserend, vertelde ik dat ze op de grond moesten gaan zitten. Drie dames zeiden nee, de rest deed het wel. Ik vroeg ze om hun heen te kijken en daarna weer op te staan. Ze stonden helemaal perplex. Ik vroeg aan een meisje of ze zag hoe de horizon veranderde. Dat zag ze. Dat koppelde ik weer terug aan het bord. Ze begrepen het beter.

Ik had ze een buitenopdracht beloofd en die kwam er ook. Ik zette ze in groepjes, waarbij ze verschillende hoogtes van de horizon moesten zoeken. Ook moesten ze kijken of ze eenpuntsperspectief en tweepuntsperspectief konden vinden. Deze moesten ze fotograferen en daar kregen ze vijftien minuten voor. Het leek alsof ik ze naar buiten moest schoppen. Enerzijds wilden ze graag een buitenopdracht, anderzijds was er geen beweging in te krijgen om ze buiten te krijgen. En van het een op het andere moment gingen ze gezamenlijk weg en hoefde ik niks meer te doen.

Toen ik eindelijk alleen was, was ik nog in een tweestrijd. Ik wilde ze een dier laten kiezen, maar ik was bang dat ze allemaal hetzelfde zouden kiezen. Dus aan de andere kant wilde ik het zelf doen. Uiteindelijk kwam er met de hulp van Anouk een middenweg. Iedereen zou vertellen wat hun dier was, en dan zorg je er gewoon voor dat geen enkel dier twee keer gekozen wordt.

Toen ze terug kwamen, lieten ze individueel hun perspectieffoto's zien. Ze hadden goed hun best gedaan, en ook nog eens netjes binnen de tijd. Ik was erg trots op ze, ook omdat sommige zelfs verder gingen dan wat ik had gezet in de opdracht. op zoek naar verdwijnpunten zonder een horizon en zulks. Perfect!

Aan het eind hebben ze een dier gekozen. Respectievelijk: Tijger, Leeuw, Giraffe, Vlinder, Mier, Cobra, Slang, Paard, Vogel, Hond, Goudvis, Ezel, Eend, Kat, Pinguïn, Aap, Krokodil, Haai.
Er zijn er een aantal waarvan ik niet weet of het te moeilijk is. Degene met de goudvis, wilde een ronde kom, dus fisheye. Ik heb toegezegd, omdat ik weet dat hij het kan. Ook die van een mier lijkt me erg lastig, hoewel zijzelf denkt dat het appeltje eitje gaat worden.

Ik heb ze nu als huiswerk gegeven dat ze moeten nadenken waar het dier leeft en wat het allemaal ziet.

Doelen voor de volgende les:
Ik wil mezelf de rust geven om ze los te laten.
Ik wil iets meer kunstgeschiedenis loslaten op de leerlingen.
Ik wil een hand-out maken en uitdelen (dit heb ik nog nooit gedaan, dus ik ben benieuwd!)