Zo begroette een van de leerlingen meester Jan. Hij gaf zijn sleutel aan de de leerling van zijn eigen mentorgroep. Overal om hem heen worden vragen gesteld. 'Meester!' 'Meester!' 'Meester!'
Na een tijdje maant hij de kleine menigte tot rust en beginnen ze gezamelijk. Allereerst vertelt hij dat zijn klas de eerste klas is waarbij alle leerlingen een stage hebben. Hij is helemaal trots op ze en je merkt ook aan de kinderen dat ze zich trots voelen. Daarna kijkt hij even naar de absenten en zijn les kan beginnen.
Evenals Anouk heeft hij zijn les over speelgoed. Ook hij heeft moeite om de leerlingen eerst aan het plan te krijgen, alvorens ze hun projecten uitvoeren. Hij vertelt dat het uiteindelijk de bedoeling is om het speelgoed dat ze maken te "verkopen" aan een andere leraar. De leerlingen gruwelen bij het idee, maar na een kleine discussie leggen ze zich erbij neer. Voor de dingen Plannen, Uitvoeren en Presenteren gedaan zijn, gaan ze niet verder met een andere opdracht, OOK geen youtube.
Sommige leerlingen wilden niet werken, omdat hun co-werker niet aanwezg was. En inderdaad: er waren niet zoveel leerlingen in het lokaal. Meester Jan sprak hen aan op"Zorg dragen voor je eigen spullen". Ook als je partner er niet is, kan je wel verder.
Nadat de start met ietwat rumoer begon, werd het steeds rustiger, totdat het zelfs muisstil werd: iedereen was heel geconcentreerd aan het werk. Iedereen maakt iets anders, en dat is ook te zien in hun materiaalkeuze; iedereen gebruikt ander materiaal.
Wat goed te merken is, is dat ze minder naar de meester komen. Meester Jan had hier ook een antwoord voor: hij spoort ze aan om hun eigen proces te maken. Als ze tegen problemen aanlopen, moeten ze zelf oplossingen zoeken. Dit zijn ze al zo gewend, dat ze vrij zelfstandig aan de slag gaan. Anderzijds proberen ze het zich wel gemakkelijk te maken hierdoor. Bijvoorbeeld de jongen die een bingo-spel ging maken:
'Meester, ik ben klaar!'Op een gegeven moment kwamen er leerlingen langs van klas RS. Ik vroeg ze wat ze kwamen doen. Een van hun klasgenoten was jarig en ze zouden een feest geven in plaats van de CV-les het laatste uur. Ze waren alleen vergeten een cadeau te kopen voor hem, dus juf Petra had ze verteld dat ze ook zelf iets konden maken. Ze wilden een poster maken waarbij ze allemaal er iets op konden schrijven. Van meester Jan mocht het. De les werd er iets rumoeriger door, maar men bleef doorwerken. Toen de pauze begon, bleef ik werken samen met de leerlingen van RS. Meester Jan en de leerlingen gingen weg.
'Oh? en waar moet het dan in? Waar is de handleiding? En ik vind het moeilijk te lezen, hoort dat?'
'Ja, maar hoe moet ik dat doen?'
'Verzin het, het is jouw spel!'
Het was leuk om te zien hoe anders Meester Jan les geeft in vergelijking met Anouk. Hij is erg afwachtend en laat het initiatief vrijwel geheel vanuit de leerlingen komen. Bij beide leraren ligt het accent van de opdracht op materiaalkeuze, maar je kan merken dat Anouk meer ervaring heeft met hout en andere 3-d materialen, in vergelijking met Meester Jan die meer schildert en druktechnieken hanteert. Bij beiden zijn voor en nadelen te vinden in hun lessen, genoeg om mee te nemen naar mijn eigen lessen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten