Offerfeest: Waar staat de school in hun leven

Annemieke zou meteen maandag 7 november het eerste blokuur haar eerste les geven over het bouwen van een stad uit afvalmateriaal. We kwamen iets eerder naar school om alvast een aantal kleine dingetjes voor te bereiden, zoals het starten van de powerpoint op de schoollaptop. 

Om kwart voor negen begint altijd de eerste les. Van de zestien leerlingen die RD huist, verschenen er maar 5. Naderhand, nog een halfuur voor het blokuur over was, kwamen er nog twee aanzetten. De rest was -toen ik het in de rest van de week vroeg- "ziek".

Uiteraard waren ze niet ziek, maar hadden ze iets totaal anders. Het was Offerfeest! Voor Eid-Al-Adha wordt over het algemeen drie dagen vrij gegeven. Hier, waar de islam cultuur uiteraard iets minder gerepresenteerd is op de Hollandse kalender, krijgen ze welgeteld één dag. Dit was op de zondag, dus officieel zou iedereen gewoon maandag op school moeten zijn. De meeste Bulgaren, Marokkanen, Somaliërs en andere nationaliteiten hier op deze school, hangen de Islam aan en denken dat een religieus feest belangrijker is dan hun intellectuele ontwikkeling. School is een bijzaak.

Deze attitude is wel vaker te merken op deze school. Sommige leerlingen zijn niet meer leerplichtig en komen hier omdat ze denken dat het belangrijk is voor hun toekomst. Maar ze hebben ook het idee dat ze voor ieder wissewasje in hun persoonlijke leven, gewoon weg kunnen blijven. 

Tandartsafspraak? Dan blijf ik de hele dag weg van school.

Ik merk een zeker dubbel gevoel binnen de school en bij de leraren. Aan de ene kant wordt dit uiteraard niet getolereerd, maar aan de andere kant hebben de leraren ook een beetje een machteloos gevoel. Vooral bij het Offerfeest. Er zijn zoveel mensen niet aanwezig, hoe pak je dan zoiets aan? Een vraag waar ik op dit moment ook niet antwoord op weet. Maar de leerlingen weten dat als ze te vaak niet aanwezig zijn, leerplicht hun ook op de kop zal geven. Er worden verder geen speciale acties ondernomen om leerlingen te laten komen op feestdagen waar geen vrij voor is gegeven. Behalve dan de dag erna, om te zeggen dat het niet goed is en dat ze gewoon op school hadden moeten komen.

En hoewel ik ook vind dat de leerlingen gewoon op school aanwezig moeten zijn, ging ik zelf ook eerder weg om een feestmaal voor te bereiden (om vier uur, in plaats van half vijf). Ach, hypocrisie is niet van nature een negatief woord.