De dagen voor 1 november heerste er een koortsachtige spanning bij de leerlingen. De Panelgesprekken werden bijna gehouden. Met zijn allen was (stage-) mentorklas RO op de woensdag 26 oktober hard aan de slag om bewijzen te scoren over alles wat los en vast zit. Geïntrigeerd waren Annemiek en ik deze bewijzen aan het lezen en beoordelen. Wat ze er precies mee moesten en wat de panelgesprekken precies waren, wisten we niet. Anouk Goijarts, onze stagementrix, vertelde dat we erbij mochten gaan zitten, en dan kregen we te zien wat het precies inhield. Misschien dat we dan later op die paneldag zelfs mee konden doen.
Joost, notre Capitain, dacht daar anders over. Hij was diezelfde woensdag wezen kijken en bevond ons geschikt om als bekwaam docent mee te doen aan de panelgesprekken. Dit kregen we te horen, de dag voor 1 november. De koortsachtige spanning die de leerlingen hadden, sprong over op mij. Wat werd er nou van me verwacht? Anouk legde uit:
De leerlingen komen met hun map aan met bewijzen wat ze allemaal hebben gedaan dit jaar. Wat voor een projecten ze hebben behandeld en hoe ze daarmee zijn omgesprongen. De bewijzen gaan over Communiceren, Presenteren, Plannen en Informatie verzamelen/verwerken. Ieder eind van een bepaalde periode worden deze gesprekken gehouden om te kijken wat ze kunnen en wat ze nog moeten verbeteren. De resultaten worden bijgehouden in een 'tijdlijn' die gaat van beginner tot aan expert.
De eerste serie panelgesprekken had ik met Felix. Mijn originele panelgesprekhouder was ziek, dus Felix was halsoverkop en onvoorbereid hierheen gehaald. Ik observeerde hem; wat voor een vragen stelde hij, wat vond hij belangrijk, hoe geeft hij de resultaten. De andere twee series had ik met Ingrid. Nu ik al bij Felix had gekeken, kon ik zelf veel meer vragen stellen en vulde Ingrid aan daar waar nodig. Naar mijn idee zijn de panelgesprekken goed verlopen, ondanks de Chaos. Wat mij ook opviel is dat mijn mening als stagiair toch wel belangrijk was. Ondanks de weinige ervaring (al helemaal in deze schouw-achtige positie), werden al mijn vragen en suggesties serieus genomen door zowel docent als leerling. Het voelde als een steuntje in de rug en een boost voor het ego.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten